Speklied

Sommige liedjes horen zó bij carnaval dat je na de eerste paar tonen al weet wat er gaat gebeuren.

Voor Dun Blaouwun Beer is dat zonder twijfel het Speklied.

Zodra het Speklied wordt ingezet, weet iedereen in Dun Birrekoal wat de bedoeling is: armen om elkaar heen, meezingen en vooral flink in beweging komen. Het lied is in de loop der jaren uitgegroeid tot één van de herkenbare muzikale tradities van Dun Blaouwun Beer.

Speklied tijdens een activiteit van Dun Blaouwun Beer
Samen meedoen met het Speklied van Dun Blaouwun Beer

Een echt Birrekoals carnavalslied

Het Speklied hoort al jarenlang bij de vaste momenten tijdens activiteiten van Dun Blaouwun Beer.

Het wordt niet alleen gezongen, maar ook echt beleefd. Springdinger en Jeugdspringdinger kennen hun dans erop, het gevolg doet mee en meestal duurt het niet lang voordat ook de rest van de zaal aansluit.

Dat is misschien wel precies waarom het lied zo goed bij Dun Birrekoal past: je hoeft er niet rustig naar te luisteren.

Je moet meedoen.

Uit de geschiedenis van Dun Blaouwun Beer

Het Speklied heeft zijn wortels diep in de geschiedenis van Dun Blaouwun Beer.

Jan Steenbergen maakte deel uit van de eerste Raad van XI en werd later onder meer de tekstschrijver van het Speklied.

Daarmee is het lied niet zomaar een carnavalsnummer dat ieder jaar opnieuw wordt gedraaid, maar een stukje Birrekoalse carnavalshistorie dat van generatie op generatie wordt doorgegeven.

Veel onderdelen van carnaval veranderen in de loop der jaren. Nieuwe Hoogheden komen en gaan, activiteiten ontwikkelen zich en iedere generatie geeft op zijn eigen manier invulling aan het feest.

Maar zodra het Speklied klinkt, is het gevoel nog altijd hetzelfde.

Samen in dun errum

Het Speklied draait om precies datgene wat carnaval in Dun Birrekoal zo bijzonder maakt: samen feestvieren.

Niet langs de kant blijven staan, maar met elkaar in dun errum. Springen om warm te blijven, de boel even helemaal loslaten en je laten meeslepen door de leut.

Of je het lied nu al tientallen jaren kent of het voor de eerste keer hoort: na een paar regels kun je eigenlijk vanzelf meedoen.

En dat is precies de bedoeling.

Een traditie die blijft

Generaties Birre en Birrinne hebben inmiddels op deze regels meegezongen, gesprongen en gedanst.

En zolang er carnaval wordt gevierd in Dun Birrekoal, zal dat waarschijnlijk nog heel vaak gebeuren.

Dus klinkt straks de eerste:

“Blaouwun Beer, Blaouwun Beer…”

dan weet je wat je te doen staat.

Mi mekare in dun errum en springen!